له لندن نه د ايمل پسرلي يادښتونه په خدمتګار ورځپاڼه کې هم خپرېږي

زموږ کور د لندن په نسبتآ ارامه کوڅه کې دى. ټول ټال پنځه ويشت کوره په کې دي، خو عجيبه دا ده، چې د کورونو ترمنځ يو ځاى خالي دى. شايد د يوه يا دوو کورونو ځاى په کې وي. اووه اته کاله وړاندې په دغه ځاى کې يوه خونه وه، لکه د کوم څه گودام، چې وي. څښتن يې هغه ړنگه کړه، شاوخوا يې ترې د لرگو دېوال تاو کړ او تر ډيره پوه نه شو، چې دغلته به څه کيږي.

د لندن ډير کورونه په سلگونو کلونه زاړه دي، داسې کوڅې يې هم ډيرې لږې موندل کيږي، چې څو نسله پخوا نه وې جوړې شوې. په دومره لرغوني ځاى کې د نوي کور لپاره ځمکه د نه منلو خبره ده. ځينې خلک، چې زاړه کورونه واخلي هغه ونړوي او پر ځاى يې نوي ځايونه جوړ کړي. د پخوانيو کورونو کمال دا و، چې په ډيره ځمکه به جوړيدل، اوسني بيا په لږ ځاى کې ډيرې خونې ورکوي. همدا دليل دى، چې له ډيرو پخوانيو کورونو گڼ نوي کورونه جوړ شوي دي، خو دا کار همدومره هم اسانه نه دى، چې زه يې وايم. کور پريږدئ حتى که يو دېوال يا يوه خونه هم نوې جوړوئ د ښاروالي له شلو مقراراتو به تيريږئ. ښاروالي به مو گاونډيانو ته وليکي: په دغه نمبر کور کې د کور څښتن نوې خونه جوړوي، نقشه يې له دې ليک سره مله ده، که چيرې تاسو پرې کوم اعتراض لرئ تر پلانۍ نېټې يې راته وليکئ او يا يې هم زموږ په وېبپاڼه کې وگورئ او خپل نظر پرې ورکړئ.

دغه پړاو يې بيا هغه وخت رارسيږي، چې ښاروالي پرې خپل ماغزه خوړلي وي او گمان يې کړى وي، چې اجازه بايد ورکړل شي، خو که گاونډيانو په کې کومه خو را وايستله ښاروالي پرې له سره غور کوي .

درې څلور کاله وړاندې زموږ په کوڅه کې د تشې ځمکې لپاره له ښاروالۍ ليک راغى. په ليک کې د څلورو کورونو نقشه وه او په کې ويل شوي وو، چې د تشې ځمکې څښتن دغلته د دريو خونو څلور کورونه جوړوي که کوم اعتراض لرئ تر پلانۍ نېټې حال راکړئ. ما يې نقشه وليده او هيره مې کړه. راسره ويل مې پر ما يې څه.

يو وخت مې د ښاروالۍ په وېبپاڼه کې ليدل، چې د څلورو سرو کورونه اجازه يې ورکړې وه، نو پوه شوم، چې گاونډيانو مې هم پرې اعتراض نه لارۀ، خو کلونه تير شول او کورونه جوړ نه شول. که گورم، چې وړم کال د ښاروالۍ له خوا بل ليک راغى. دا ځل پر هم هغه ځمکه د شپاړسو اپارتمانونو د جوړولو غوښتنه او نقشه وه. د ځمکې څښتن له ځان سره حساب کړى و، چې تر څلورو کورونو يې په شپاړسو اپاراتمانونو کې گټه ډيره ده .

خداى شته ما بيا هم سر پرې ونه خوږاوه، خو د هغې اوونۍ په پاى کې مې ليدل، چې زموږ گاونډيان کور په کور سره گرځي او خبرې سره کوي. زموږ د کور ور يې هم وواهه. ور ووتلم. دوه سپين سارې ښځې او يو ځوان سړى و. کور ته مې راوبلل. دويمه خبره يې نه لرله. پر ميز يې د تشې ځمکې لپاره د شپاړسو اپارتمانونو نقشه ويړه کړه. يوې سپين سارې راته وويل: فکر کوې دلته د شپاړسو کورونو ځاى شته؟ په خوله مې څه ور ته ونه ويل، خو په زړه کې مې ويل، زما يې څه زه، خو په کې نه اوسيږم، ډم که ډول وهي زور به يې لري، هغوى پوهيږه، چې جوړوي يې او هغوى پوهيږه، چې بيا په کې اوسيږي .

دويمې سپين سارې راته وويل: زموږ کوڅه ډيره ارامه ده، که په موږ کې هر څوک وغواړي، چې خپل موټر هر ځاى ودروي، درولى يې شو، خو که دغلته شپاړس کورونه جوړ شي، څومره گڼه گوڼه به پيدا شي. د موټر درولو ځاى به نه وي، شپه و ورځ به خلک ځي او راځي په کوڅه کې به مو شور و ځوږ وي، دا کار د منلو نه دى، هغه څلور کورونه يې سم و نه دا شپاړس .

ما دواړو سپين سارو ته سر وښوراوه لکه ورته وايم، چې هم مو خبره سمه ده او هم مې دا دى سر پرې خلاصيږي. ځوان راته وويل: دا کوڅه ډيره پاکه ده، که په شپاړسو کورونو کې د هر کور په سر يو موټر هم ومنو، چې حتمآ به يې لري، شپاړس موټران څومره لوگى کوي، دا لوگى يې چاپيريال خرابوي .

له خولې مې راووتل: ستاسو خبرې زه منم، خو څه کولى شم .

ځوان راته وويل: موږ ټولو ښاروالۍ ته جلا جلا ليک ليږلى دى، تاسو يې هم بايد وليکئ او اعتراض وکړئ. دا شپاړس کورونه د منلو نه دي .

يوې سپين سارې له خپل دستکول څخه پاڼې را وايستلې. اوږد ليک و، چې د ښاروالۍ په نامه د ټولې کوڅې په استازيتوب ليکل شوى و. سپين سارې قلم راکړ، ويې ويل، چې که يې ورسره منم نو دغه ليک هم بايد لاسليک کړم. ورسره ومې منل .

 دوى لاړل، له هغه وخته دا دى دوه کاله اوښتي دي. تشه ځمکه لا هم تشه پاتې ده. شاوخوا يې د لرگو دېوال ترې راتاو دى. نه پوهيږم څښتن يې څه پرې کوي. شايد اقتصادي بحران به اړ کړى وي، چې د اوس لپاره پرې څه ونه کړي او يا به په بلې نقشې فکر کوي .

په کابل کې مې خپل يوه ملگري ته دا کيسه تيره کړه. هغه راته وويل: په خير خانه کې مې کور و. گاونډيو مو خپل کور خرڅ کړ. نوي څښتن هغه کور ونړاوه. پر ځاى يې څلور پوړه پوخ کور جوړ کړ. کور داسې جوړ شو، چې پر موږ يې لمر ودراوه. ما هم اوس نيت کړى، چې کور خرڅ کړم، گوره که لا داسې چا واخيست، چې د څو پوړيزه کور وس ولري.